دیروز سرکلاس یکی از بچه ها که دکترای زبان باستانی داره در مورد فلسفه چهارشنبه سوری، عید، هفت سین، شب قاشق زنی و سیزده بدر مطالبی گفت که خیلی جالب بود می گفت:

زرتشتیان قدیم معتقد بودند که هر انسانی با تولدش یک فروهر هم به دنیا می یاد که هر کس در هر زمینه ای اگر بهترین باشد یعنی فروهر او بهترین است مثلا اگر کسی مدیر خوب و شاخصی است پس فروهر او چنین است و ... هنگام عید فروهرها به زمین باز می گردند و چهارشنبه سوری مردم ۴ یا ۷ آتش درست می کنند تا بدینوسیله راه خانه را به فروهر خود نشان دهند و پریدن از روی آتش را عربها بعد از اسلام در ایران باب کردند. در مورد هفت سین هم می گفتند هفت چین بوده که ۷ قطعه ظرف بوده که از خاور دور (چین) به ایران می آورده اند و مردم در این ظروف برای فروهر از هر ماه نمادی را قرار می داند و مفصل توضیح دادند که مثلا آب ... ماهی و ... هر کدام نماد کدام ماه است و به چه معناست... در شب قاشق زنی هم فروهرهایی که در روی زمین کسی را ندارند (مثلا اشخاصی که از دنیا رفته اند) به در خانه دیگران می روند و آنها به فروهرهای میهمان خوراکی و شیرینی می دهند فروهرهای ناشناس خود را با پارچه ای می پوشانند که نمادی از روح کسانی است که در این دنیا نیستند و در مورد سیزده بدر هم که ما سبزه ها را از خانه خارج می کنیم و در جوی آب می اندازیم به این معنا بوده است که ره توشه فروهرها باشد چون آنها در چنین روزی زمین را ترک می کنند...